Gece uyumadan önce, Fethi Naci'nin "Yüzyılın 100 Türk Romanı" adlı hacimli kitabından Kemal Tahir bölümünü açtım; bir süre önce okuduğum "Esir Şehrin İnsanları" romanına dair eleştiri yazısını, bilmem kaçıncı defa tekrar okudum. (Kederle, Naci'nin ölümüyle birlikte, bu memlekette edebiyat eleştirmenliği de öldü diye düşündüm.) Kitabı kapatırken, bu yazının fikri yavaş yavaş oluşmaya başladı kafamda. Yatakta bir süre debelendim, yazacağım yazıyı oturtacağım bağlamı düşündüm. Çoğu zaman yaptığım gibi birkaç açılış cümlesi kurdum kafamda. Derken fikri tam olgunlaştırmadan uyumuşum; uyku aleminde, uyumadan önce uğraştığım şeylere dair hiçbir...