Login

Po trzydziestu latach Whistler wraca do Londynu nie jako klasyk, którego trzeba odkurzyć, lecz jako artysta, którego wciąż nie do końca udało się zrozumieć. W Tate Britain jego twórczość zostaje pokazana jako żywy system napięć między formą, ciszą i spojrzeniem. W centrum tej opowieści wciąż pozostaje jeden obraz - Portret matki, który nie tylko przyniósł artyście rozpoznawalność, ale też niepostrzeżenie przesunął granice tego, czym może być portret.